เอาละ ต่อแต่นี้ไป คุณแม่ต้องเข้มฃวดกับหนูให้มากขึ้น ทั้งนี้เป็นเพราะคุณแม่รักหนูนะคะ
วันพุธที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2556
ขวบปีที่ 9
ปีนี้หนูอยู่ประถม 3 ห้อง English Programe ของโรงเรียน ล่าสุดก่อนปิดเทอมคุณแม่ถูกเชิญไปพบคุณครูประจำชั้น เนื่องจากหนูทำงานไม่เรียบร้อยและไม่ค่อยส่งงาน เรื่องนี้คุณแม่ต้องยอมรับเป็นความบกพร่องของตนเองที่ไม่ทราบเรื่องนี้ ทั้งๆ ที่เคยตั้งใจว่าจะให้เวลากับหนูให้มากขึ้น คุณแม่เห็นถึงความไม่ตั้งใจทำงาน ทำการบ้านของหนูแล้ว ทักท้วงแล้วแต่หนูยังยืนยันว่าใช้ได้แล้ว คุณแม่ผิดเองที่ยอมหนู ถ้าคุณแม่ยืนกรานหนูก็คงไม่สะสมความชุ่ยไว้ ให้แก้ไขยากขึ้นทุกวัน แต่สำหรับเรื่องไม่ส่งงาน คุณแม่ไม่รู้จริงๆ เพราะเมื่อถามหนูก็ตอบว่าไม่มีงานที่ต้องส่ง หรือทำงานเสร็จแล่้ว
วันอาทิตย์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2556
เธอเติบโตขึ้น
ช่วงนี้ปริญญ์ดูมีความกระตือรือล้นและสนใจการเรียนขึ้น เธอจะตื่นเช้า รีบแต่งตัว ไปโรงเรียน กลัวการไปโรงเรียนสายมาก (คงกลัวคุณครูดุ) งอแงและอ้อนน้อยลง เธอเริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ร่างกายเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่หัวใจและความคิดยังเด็กนัก เธอใช้เหตุผลได้ดีขึ้นมาก มีคำพูดหลายคำที่แสดงให้เราเห็นได้ว่าแท้จริงแล้ว เธอเจ้าความคิดและจดจำทุกสิ่งอย่าง นี่คงเป็นจุดเปลี่ยนอีกครั้งที่เราต้องเฝ้าระวัง ให้เวลา พูดคุยกับเธอให้มากขึ้น ...
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)