ขวบปีที่ 9

ปีนี้หนูอยู่ประถม 3 ห้อง English Programe ของโรงเรียน ล่าสุดก่อนปิดเทอมคุณแม่ถูกเชิญไปพบคุณครูประจำชั้น เนื่องจากหนูทำงานไม่เรียบร้อยและไม่ค่อยส่งงาน เรื่องนี้คุณแม่ต้องยอมรับเป็นความบกพร่องของตนเองที่ไม่ทราบเรื่องนี้ ทั้งๆ ที่เคยตั้งใจว่าจะให้เวลากับหนูให้มากขึ้น คุณแม่เห็นถึงความไม่ตั้งใจทำงาน ทำการบ้านของหนูแล้ว ทักท้วงแล้วแต่หนูยังยืนยันว่าใช้ได้แล้ว คุณแม่ผิดเองที่ยอมหนู ถ้าคุณแม่ยืนกรานหนูก็คงไม่สะสมความชุ่ยไว้ ให้แก้ไขยากขึ้นทุกวัน แต่สำหรับเรื่องไม่ส่งงาน คุณแม่ไม่รู้จริงๆ เพราะเมื่อถามหนูก็ตอบว่าไม่มีงานที่ต้องส่ง หรือทำงานเสร็จแล่้ว

เอาละ ต่อแต่นี้ไป คุณแม่ต้องเข้มฃวดกับหนูให้มากขึ้น ทั้งนี้เป็นเพราะคุณแม่รักหนูนะคะ

เธอเติบโตขึ้น

ช่วงนี้ปริญญ์ดูมีความกระตือรือล้นและสนใจการเรียนขึ้น เธอจะตื่นเช้า รีบแต่งตัว ไปโรงเรียน กลัวการไปโรงเรียนสายมาก (คงกลัวคุณครูดุ) งอแงและอ้อนน้อยลง เธอเริ่มเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ร่างกายเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่หัวใจและความคิดยังเด็กนัก เธอใช้เหตุผลได้ดีขึ้นมาก มีคำพูดหลายคำที่แสดงให้เราเห็นได้ว่าแท้จริงแล้ว เธอเจ้าความคิดและจดจำทุกสิ่งอย่าง นี่คงเป็นจุดเปลี่ยนอีกครั้งที่เราต้องเฝ้าระวัง ให้เวลา พูดคุยกับเธอให้มากขึ้น ...  

ณ วันนี้ ปริญญ์อยู่ ป 3

บางทีปริญญ์ก็งงว่าเขาเกิดมาได้อย่างไร แล้วทำไมต้องเป็นตาเขา  แต่ว่าบางทีก็นึก (เธอพิมพ์เองถึงตรงนี้ ... จากนั้นจึงบอกให้ฉันพิมพ์แทน) ได้ว่าตัวเองต้องทำอย่างนั้นได้ แต่ว่าตัวเองกลับทำไม่ได้ อย่างเช่น ปริญญ์เล่าว่า ตอน ป.1 เจอเพื่อนที่ชื่อว่าโฟน ป.2 เค้าเริ่มร้ายกับปริญญ์ แต่ตอน ป.3 เค้าร้ายสุดๆ ทั้งที่ปริญญ์อุตส่าห์วาดรูปให้ตั้งเยอะ ขนาดตอนเรียนยังสั่งให้วาดรูปเลย แต่ก็ต้องฝืนใจทำ เพราะว่าอยากให้ทุกคนมีความสุข บางทีก็ถูกเพื่อนล้อ เลยบอกกับตัวเองในใจว่าอย่าร้องไห้นะ ถ้าร้องไห้เพื่อนจะว่าไม่เอาไหน อาจจะทำให้ตัวเองร้องไห้อีก ญาติของฉันชื่อฟ้า เค้าเป็นเพื่อนสนิทฉันตั้งแต่อนุบาล แต่โฟนยอมให้ฟ้าทุกอย่าง เช่น ตอนไปเข้าค่ายที่โรงเรียนเก่าของคุณพ่อ ตอนขากลับเขาหงุดหงิดที่คุณครูสั่งให้ปริญญ์มานั่งใกล้ฟ้า ทั้งที่ตัวเองก็นั่งใกล้ฟ้า ไม่เห็นจะต้องหงุดหงิด เขาบอกว่าอยากให้เพื่อที่ชื่อลูกแพรมานั่งมากกว่า ฟ้าบอกว่า ไหนบอกว่าเกลียดลูกแพรนี่นา โฟนบอกว่าบางทีเขาก็น่ารัก ฉันก็เริ่่มหงุดหงิดใจ โฟนทำักับเพื่อนมาเยอะแล้ว ทำไมต้องทำอีก ทั้งดุทั้งด่า แล้วหาว่าฉันชอบทำหน้าแอ๊บแบ๊ว แต่ทำไมต้องมาพูดแบบแอ๊บแบ๊ววเหมือนกัน ทั้งที่การ์ตูนเรื่องโปรดที่ชื่อว่า ชิพมั้ง กระรอกผู้หญิงสามตัว หาว่าฉันกินจุ เลยให้ฉันเป็นตัวสีเขียวเพราะมันกินจุ แล้วยังบอกให้สอนเพลง ชิพมั้ง แต่เค้ากลับไม่ตั้งใจเรียน ถ้าเราไม่ได้เป็นบิทนี่เราก็เป็นบอสซั่มในเรื่องพาวเวอร์พัพเกิลได้ แต่ไม่รู้ว่าเขาลืมเรื่องนั้นหรือเปล่า ถ้าเขาลืมแล้วเราก็อาจเป็นไ้ด้ แต่ถ้าเขาไม่ลืมเราก็ต้องถูกเป็นตัวน่าเกลียดอย่างเช่นบัตเตอร์คัพ ฉันว่าเขาอาจจะลืมแล้วเพราะไม่ได้พูดมานานเป็นเดือน ฉันคงโชคดีถ้าไม่มีโฟน เขาชอบว่าฉัน

ลองไปดูเรื่องผู้ชายบ้าง คนที่ฉันว่าเขาซนที่สุดในห้อง เขาคือไปร้ท์ ซนที่สุดจริงๆ ตอน ป.2 เขาว่าปู่ฉันว่าสวรรค์ลงโทษ เพราะปู่โดนงูเห่ากัดที่ป่า เวลาฉันพูดเรื่องนี้กับพ่อ พ่อจะร้องไห้ ฉันก็เลยไม่ได้พูด ส่วนเพื่อผู้ชายที่ฉันชอบเป็นคู่แฝดแต่เป็นพี่ เขาชื่อ ฟร้องค์ เขาไม่ค่อยเล่นรุนแรงกับผู้หญิง แต่มีวันหนึ่งเขาเล่นพิเลน เขาให้ฉันเป็นม้า แล้วก็ขี่หลังฉันเฉยเลย ทำอย่างนั้นเกือนทุกวัน จนหลังฉันรู้สึกเจ็บ คราวก่อนมานี้ เขายอมเล่นตามน้องเขา ชื่อแฟร้งค์ แบบ ...

วันนี้พอแค่พอนี้ก่อน แล้วจะมาเล่าเรื่องเพื่อนๆ และเหตุการณ์ที่โรงเรียนอีกวันพรุ่งนี้นะคะ  

จุดเริ่มต้น

วันนี้เป็นโอกาสดี หลังที่เพียงแต่อยู่ในความคิดมานานถึงแปดปี ที่ดิฉันจะเขียนถึงบุคคลคนหนึ่งที่เป็นที่รักปานดวงใจ เธอคนนั้น คือ ปริญญ์
ปริญญ์ในปัจจุบันเป็นเด็กหญิงตัวน้อยของแม่ ที่เป็นที่รวมลักษณะเด่นและด้อยของฉันและเขา อย่างไรก็ตามเธอเป็นที่หนึ่งในใจ เป็นกำลังใจให้ฉันสามารถต่อสู้ต่อไปบนโลกใบนี้ต่อไปได้

เก้าปีที่แแล้วมา ฉันดีใจ ปนเปกับความสับสน ทันทีที่รู้ว่า ฉันมีเธอ ...